Aantal Dobermanns in de herplaatsing neemt zorgwekkende vormen aan!

De Doberrescue draait momenteel op volle toeren. Weinig opvangadressen terwijl het aanbod stijgt! Zorgwekkend? Jazeker, het absolute aantal wat herplaatst moet worden stijgt namelijk buitenproportioneel.

Welke oorzaken liggen hieraan ten grondslag?
Wanneer we kijken naar de redenen waarom Dobers herplaatst moeten worden, dan zien we dat scheidingen, bijtincidenten en dominantieproblemen hoofdzakelijk worden aangevoerd. De reden dat de Dober hierbij in de meeste gevallen de boosdoener is, lijkt mij een drogreden. Elke Dobermann komt qua karakter "clean" ter wereld en wordt gevormd door zijn of haar "roedel" en omgeving. Is het niet zo dat bijtincidenten en dominatieproblemen kunnen worden toegeschreven aan de tekortkomingen van de betreffende Dobereigenaar?

Naar mijn mening vergeten veel mensen dat de dobermann een werkhond is. Naast dat ze veel fysieke en geestelijke uitdaging nodig hebben beschikken ze over een stevig karakter die na een aantal jaren pas volledig is ontwikkeld. We zien dan ook dat de problemen zich op latere leeftijd echt voor gaan doen. Kun je hier als "roedelleider" niet tegen optreden dan doet je Dober dat wel, en dan zijn de rapen gaar!  Het hanteren van de algemene roedelprincipes kan elk weldenkend mens en toch gebeurt dit in veel gevallen niet, waardoor het van kwaad tot erger wordt. Gevolg, de dober moet het huis uit!
Gelukkig zijn er veel mensen die, tijdelijk of definitief, een warme mand aanbieden voor de rescuedobers. Waren deze er niet dan kun je op je vingers natellen dat de spuit veelvuldig gezet zou moeten worden.
 
Daarnaast is het ons opgevallen dat er de laatste jaren een enorm aanbod is geweest (en nog steed) van nesten. Niet alleen de reguliere erkende fokkers zorgen voor het aanbod, maar ook een sterk groeiend aantal gelegenheidsfokkers, mensen die handelen in gecoupeerde dobers uit de Oostbloklanden en de alom bekende puppyfabrieken. Daar waar de fokkers nog kunnen bepalen bij wie hun pups geplaatst gaan worden, is er bij de anderen geen sprake van een plaatsingsbelang van hun pups anders dan de poen die het hen oplevert. Deze wildgroei zorgt er dan ook voor dat er minder gekeken wordt of de potentiële pupkoper wel geschikt is voor een dobermann!

De conclusie die je zou kunnen trekken is de volgende;

Het toenemende aanbod en de handel in Dobermanns enerzijds, en een slechte screening van de pupkopers anderzijds, zorgen voor heel drukke tijden voor de Dobermannrescue!! 

Reageren op dit artikel kan aan de discussietafel of door het volgen van deze link!