Dobernieuws.nl
actueel nieuws over de dobermann

Home

Nieuws

Agenda

Uitslagen

Dober van de maand

Rescue Dobers

In gesprek

Op bezoek bij...

Opinie

Fokkers

Dekberichten

Nesten

Downloads

Foto album

Contact

Links
Zero en Kenzo

 

 




























 

Ik wil graag het gedicht toelichten, ik heb alle drie de categorieën zelf ondervonden,
Allereerst,
 
Met respect en bewondering voor Piet de Brouwer,trainer,pakwerker keurmeester en africhter, bij de KNPV, regio Brabant inmiddels 74 jaar oud..heeft 7 certificaten behaald.
Deze honden (meest herders) zijn verkocht aan de bewaking, politie, marechaussee, en het Buitenland. Piet heeft een grote voorkeur voor de Dobermann en de Bouvier..moeilijker af te richten, veel verzet..maar goud eerlijk, is zijn motto.
Een man uit een stuk..No nonsens..eerlijk..iemand waar enorm veel ervaring, en kennis zit!
Iemand die met heel veel liefde, kennis en plezier mij heeft bijgestaan in alle drie de categorieën Dobermanns, mijn leermeester..en beste vriend.
 
De “ fortuinlijke” een van mijn eigen Dobers, afkomst: erkende fokker, stamboom.
Certificaten: .EG en VEG.,en behendigheid.
Opgegroeid in het gezin,mijn beste en trouwste kameraad, een sterke band,
is overleden aan levercirrose. Deze dober was zeer speciaal voor mij, ik was dan ook ontroostbaar..
Volgens Piet werd het tijd om eens een “gekruiste herder” te gaan proberen..een totaal ander ras, en samen te gaan trainen (ik zou dan trainen en Piet aan de zijlijn met instructies..)  bij de KNPV.
Ik wilde geen Herder, ook niet naar de KNPV, ik wilde graag Dobermanns opvangen..
De kinderen waren inmiddels pubers, het juiste moment..en iedereen was het er mee eens!

De minder fortuinlijke,
 
Zero; afkomst,erkende fokker,stamboom. (zie foto boven, de eerste foto was de eerste week, de tweede foto..de echte Zero,vlak voordat hij geplaatst werd)
Certificaten, onbekend, Zero luisterde heel erg goed,beheerste alle commando’s. Met Zero was duidelijk gewerkt/getraind.
 
Ik heb zeer goede,en positieve ervaringen met de SDRN, een stichting die in mijn ogen te vaak ondergewaardeerd, maar zeker ook onder belicht wordt. Mensen weten gewoonweg niet wat de stichting doet voor de Dobermann…vele malen meer dan menigeen denkt!
De Dobers die ik in de opvang heb gehad zijn goed herplaatst,ik zal er een toelichten.
en dat is Zero. Deze Dober heeft mij enorm geraakt, heeft ook een onwisbare indruk achter gelaten op mijn kinderen ..
Mijn woonplaats is Helmond (Brabant), de stichting zit in Den Haag.
Zero was een spoedgeval…Dierenbescherming Zuid-Limburg, heeft samen met de SDRN, Zero bij ons in de opvang geplaatst.
Voorzitter Albert Bruin,en de Dierenbescherming waren die zondagochtend om 8 uur bij ons in Helmond..een hele rit..en dat allemaal voor een onbekende Dobermann.
De eerste eigenaar heeft Zero als pup in huis genomen. Zero groeide probleemloos op, een fijne Dober, met een fijne baas,helaas kreeg de eigenaar zware gezondheidsklachten, er volgde een operatie..Zero moest herplaatst worden..de eigenaar dacht een goed adres gevonden te hebben…
Zero zat alleen in een kleine ruimte, er was geen tijd en/of interesse in deze hond..Zero had het zwaar, werd mager, kreeg doorligplekken en ging treuren..
Dat Zero het moeilijk heeft gehad werd snel duidelijk..hij was lusteloos en in zichzelf gekeerd,de eerste week liep hij een aantal passen op en neer, heen en terug (dwangmatig) ,likte zichzelf. (dwangmatig) en bleef drinken (dwangmatig)
Piet was erg gecharmeerd van Zero, hij zei; binnen twee weken ken je hem niet meer terug, wat een trotse,en karaktervolle Dober is dit! Piet heeft mij heel veel goede tips gegeven..hij zei,deze hond is geknakt .maar niet gebroken,,en zo was het ook.
Zero is goed herplaatst..het afscheid nemen was erg moeilijk..met name voor mijn zoon...er was een hechtte band tussen Zero en mijn zoon. De stichting heeft alle kosten op zich genomen (is standaard voor alle Dobers in de opvang) ,voer, dierenarts, en de benzine kosten. Alles belangeloos, opvang en een nieuwe baas zoeken voor de minder fortuinlijke. Ik ben daarin gewoon een tussenstation geweest. Zonder de SDRN was dit niet mogelijk geweest…Zonder de SDRN belanden de meeste Dobers in het asiel, marktplaats, of zelfs bij de dierenarts..en worden in mijn ogen daardoor “vogelvrij” verklaard.



























 

De onfortuinlijke,
 
Kenzo,
 
Afkomst: Broodfokker, geen stamboom.
Certificaten:geen, privé training , Piet de Brouwer.
 
Niet alle onfortuinlijke zijn extreem, (vaak) is er meer training/ begeleiding nodig, dan de vorige categorieën daardoor zijn ze ook onfortuinlijk. Van hand tot hand gegaan, rangorde problemen, te weinig geduld/pressie bij de africhting, een te harde of wrede hand en misbruik van TT banden. En: te vaak een impuls aankoop..
Met 5 maanden stond Kenzo te koop op Marktplaats en in de bemiddeling bij de SDRN.
Kenzo was onhandelbaar…er was ook een erkende gedragstherapeut bij geweest, zonder resultaat. Ook bij het Dolle Dober forum is er aandacht aan Kenzo besteed. De naam van het topic: Schokkend en verbijsterend, dat was het ook. Ik wilde Kenzo zelf zien, ook de situatie waarin hij verkeerde. Ik heb het gezin en kenzo in eigen omgeving gezien,..
Trefwoorden: ongeleid projectiel, neurotisch, agressie, onzindelijk dwangmatig gedrag.
Wij hebben toen besloten om Kenzo in de opvang te nemen.
Hoe is het in hemelsnaam zover kunnen komen,met een zo jonge Dobermann?
Het antwoord is simpel: BROODFOKKER! Hiervan is Kenzo de dupe geworden, zoals zoveel andere Dobermanns.
Een goede en erkende fokker is zeer selectief. Handelen altijd in het belang van de pup en de toekomstige eigenaar(s). Als er twijfel is wordt er geen pup verkocht. Zo voorkom je een heleboel leed en problemen. De broodfokker/handelaar denkt hier niet aan. Hij denkt alleen maar aan het geld! Naar wie, wat, of waar de pup wordt verkocht is niet belangrijk. Als er gehandeld was in het belang van kenzo was het nooit zover gekomen.
Het was een lange en zeer intensieve weg met kenzo. Ik heb enorm veel goede adviezen gekregen van Piet de Brouwer, wat ik wel, maar vooral niet moest doen. Samen zijn we gaan trainen, een op een.
Ik heb er meer dan een jaar over gedaan en het was meer dan de moeite waard!
Kenzo wordt in mei 3 jaar. Zijn dwangmatige en agressieve gedrag behoort tot het verleden, een certificaat heb ik hier niet voor kunnen halen, net als vele anderen die mij voor zijn gegaan,en na mij zullen komen. En ik hoop dat er nog heel veel zullen gaan komen die dit pad willen bewandelen..wat je geeft..krijg je terug.
Dat is het mooiste certificaat wat je kan halen!

Reageer op dit verhaal!
 
 






 



HomeNieuwsAgendaUitslagenDober van de maandRescue DobersIn gesprekOp bezoek bij...OpinieFokkersDekberichtenNestenDownloadsFoto albumContactLinks