Donna; “gevonden” op Marktplaats
Na heel veel lezen, nog meer lezen en nog veel meer lezen en na jarenlang een ADHD golden retriever gehad te hebben stond er ineens een doberdame voor herplaatsing op Marktplaats; Bello.
Hoewel zij niet de eerste (en helaas niet de laatste zal zijn) spraken haar foto's ons erg aan.
Dus na goed overleg de stoute schoenen aangetrokken, telefonisch contact gezocht en dezelfde dag nog afgereisd naar Den Haag.
Eenmaal aangekomen daar kwam ze even later aanrijden met haar baas in de auto en sprong daar vrolijk huppelend uit, één brok vrolijkheid, enthousiasme, een enorme spring-in-het-veld !
Geprobeerd haar zo goed mogelijk te inspecteren, stukje gewandeld met haar en kort gesproken met haar eigenaren.
Heel veel wijzer van het gesprek werden we niet, Bello leefde bij een buitenlands gezin.
Haar eerste enting kreeg ze op de dag dat wij haar kwamen bekijken (en ze was toen al 5 maanden), Nederlandse commando's kende ze niet, veel te licht voor haar leeftijd, aan een riem lopen kon ze niet omdat ze altijd los liep, doffe vacht en als reden van herplaatsing een verhaal waar je je vraagtekens bij kunt zetten …..
Dan krijg je op een gegeven moment het punt dat je een beslissing moet gaan nemen; nemen we haar mee of laten we haar zitten, een moeilijk moment.
Omdat we tijdens de korte ontmoeting geen grote onoverkomelijke problemen zagen hebben we haar meegenomen.
Op de terugweg naar huis een nieuwe naam verzonnen voor Bello … vanaf toen heette onze doberdame Donna i.p.v. Bello.
De eerste 2 weken gingen goed, in huis én buiten was ze rustig en pikte snel de Nederlandse commando's op en ging het geweldig met onze jonge kids.
Wanneer ze aandacht kreeg reageerde ze wel heel timide, té timide en met een gebogen rug, kop naar beneden en haar achterste moesten we liever maar niet aanraken, dat vond ze niet prettig.
Heel veel gewerkt om haar vertrouwen in ons wat groter te maken, veel spelen, veel belonen en intussen tijd veel proberen te leren, wat ze trouwens geweldig doet dat leren van nieuwe dingen !
Haar vertrouwen in ons is inmiddels zo gegroeid dat ze af en toe flink dwars kan zijn, lekker uitproberen en zich gewoon helemaal doberdame kan voelen en zijn, maar tegelijkertijd wil ze ook graag nieuwe dingen leren.
Nu zijn we 6 weken verder en wat een enorm plezier hebben we z'n allen, wij van Donna en zij van ons.
Inmiddels is ze bijna op peil met haar entingen, ze is gezien door de dierenarts die haar “goedgekeurd” heeft (en daar waren we blij mee !! Dat was immers de grote vraag want waarom zou je anders deze prachtige doberdame herplaatsen, verborgen gebreken ?).
We hebben haar vrij vlot overgezet op KVV, wat een verschil, ze komt qua gewicht goed aan, ze glimt geweldig en zit goed in haar vel en vacht.
Ook is ze van de week voor de eerste keer naar de hondenschool geweest, daar was ze echter zo enthousiast dat een trainer 40 minuten met haar aan de slag moest om haar enigszins gekalmeerd te krijgen, dat is nu het grootste aandachtspunt: haar aandacht krijgen als ze aan de lijn zit.
Eenmaal los gaat het prima, ze kan zelf heel goed inschatten of andere honden willen spelen of niet, willen ze niet dan stopt ze 10 meter voor de betreffende hond en keert zich om, om daarna een andere hond te zoeken die wel wil spelen.
Om een lang verhaal kort te maken: niet alle te herplaatsen honden zijn per definitie “probleemhonden”, zelfs niet als ze van Marktplaats of andere advertentie site komen.
Dat wij met Donna enorm veel geluk hebben gehad beseffen we ons wel degelijk !
Het gaat zeker allemaal niet vanzelf, maar met voldoende tijd en energie zijn we er van overtuigd dat alles in orde gaat komen, dat Donna nog heel veel gaat en wil leren en wij nog meer dan nu plezier van haar gaan hebben … en Donna van ons !
Vriendelijke groet,
René en Donna
